Saat 14.30.

Öğlen molası bitmiş ülkem insanı ama plazalarda,
ama sinema salonlarında, ama kot işleme atölyelerinde
yahut da bankalarda o çok önemli fakat az değerli
hayatlarını yaşamaya devam ediyor. 
Kiminin telefonu kredi aldığı banka tarafından
havan ateşine tutulurken,
kimileri sevişmeyi düşlüyor
o bankada görevli bir hatun ile.
Kimi bilmem ne otelinin şatafatlı restoranında
sömürürken Afrikalı çocukların 1 yıllık tüketimini,
kimileri ise aza kanaat getiriyor,
çok ağlamaklı bir peygamber hikâyesi ile kandırılarak.
Kimi her sene adı değiştirilen bir sınav için
dershane çıkışı bindiği otobüste yaşıyorken – şey pardon öldürülüyorken-
bir canlı bomba ile koyun koyuna,
aslında koynunda olduğu tek şeyin ölüm olduğu bilmeden…
Kimileri özgürlük türküleri söylüyorlar
bir stadyumun bilmem kaç bin kişilik tribününde,
ayaklarında “konvers”,
ceplerinde “ayfon”,
pos bıyıkları sararmış “malbora” dumanında
ve böyle hayâsızca sloganlarla dinliyorlar
yoruma çok kapalı bir grubun şarkılarını;
“kahrolsun emperyalizm” …
Onlar bu şarkılar eşliğinde çıldırıyor,
ama emperyalizm kahrolmuyor.

Kendisi iyi çocuk olup çevresi kötü olan memleketimin
Mili Eğitim mağduru insanları!
Susun, susun ve dinleyin…
Allah belasını versin, 

hem Sümer kırıntısı Anadolu hikâyelerinin

Hem de emperyalizmin…